อธิบายถึงแหล่งที่มาของอากีดะฮ์และมันฮัจญ์ชาวซะลัฟในการได้รับมันมา

จากหนังสือ อะกีดะตุตเตาฮีด  โดย ชัยค์ศอเลียห์ อัลเฟาซาน

แปล  รอมฎอน พวงผกา

“อัลอะกีดะฮ์ คือ เตากีฟียะฮ์ (เรื่องที่หยุดอยู่ที่ตัวบทหลักฐานเท่านั้น) ฉะนั้นอะกีดะฮ์จะไม่ถูกยืนยันนอกจากด้วยกับหลักฐานจากผู้บัญญัติ (อัลลอฮ์) เท่านั้น ไม่มีพื้นที่แสดงความคิดเห็นและการวินิจฉัยใดๆในเรื่องนี้โดยเด็ดขาด จากจุดนี้เองแหล่งที่มาของอะกีดะฮ์จึงเป็นการจำกัดอยู่ในสิ่งที่มีมาในอัลกุรอานและซุนนะห์เท่านั้น ทั้งนี้เพราะไม่มีใครที่รู้เกี่ยวกับอัลลอฮ์ดีที่สุด รู้สิ่งที่จำเป็น รู้ว่าอะไรที่ทำให้อัลลอฮ์นั้นบริสุทธิ์ไปมากกว่าพระองค์เอง และไม่มีคนหนึ่งคนใดที่รู้เกี่ยวกับพระองค์ถัดจากอัลลอฮ์มากกว่าท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ด้วยเหตุนี้มันฮัจญ์(แนวทาง)ของบรรดาซะลัฟศอเลียห์และผู้เจริญรอยตามพวกเขาในการรับเอาอะกีดะฮ์จึงจำกัดอยู่ที่อัลกุรอานและซุนนะฮ์

ฉะนั้นสิ่งใดที่อัลกุรอ่านและซุนนะฮ์บ่งชี้ให้เห็นว่ามันคือสิทธิ์ของอัลลอฮ์ ตะอาลา พวกเขาก็จะศรัทธาต่อพระองค์ เชื่อต่อพระองค์ ปฏิบัติต่อพระองค์ด้วยกับสิ่งนั้น และสิ่งใดที่อัลกุรอานและซุนนะฮ์ไม่ได้บ่งชี้เกี่ยวกับอัลลอฮ์ พวกเขาก็ปฏิเสธมันจากอัลลอฮ์ (ทำให้อัลลอฮ์บริสุทธิ์จากสิ่งนั้น) ด้วยเหตุนี้เองจึงไม่มีการขัดแย้งในเรื่องของหลักความเชื่อเกิดขึ้นในหมู่พวกเขา ยิ่งไปกว่านั้นอะกีดะฮ์และญะมาอะห์ของพวกเขายังเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน เพราะว่าอัลลอฮ์นั้นทรงบังคับแก่ผู้ที่ยึดมั่นในกิตาบุลลอฮ์และซุนนะฮ์ด้วยกับการรวม ถ้อยคำปฏิญาณตน ด้วยกับความถูกต้องในสิ่งที่ถูกเชื่อและด้วยแนวทางที่ตรงกัน อัลลอฮ์ได้ตรัสว่า :

وَٱعۡتَصِمُواْ بِحَبۡلِ ٱللَّهِ جَمِيعٗا وَلَا تَفَرَّقُواْۚ

“และพวกเจ้าจงยึดสายเชือกของอัลลอฮ์โดยพร้อมกันทั้งหมด และจงอย่าแตกแยกกัน” [อาละอิมรอน : 103]

อัลลอฮ์ ทรงตรัสว่า :

فَإِمَّا يَأۡتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدٗى فَمَنِ ٱتَّبَعَ هُدَايَ فَلَا يَضِلُّ وَلَا يَشۡقَىٰ 

“บางทีเมื่อมีคำแนะนำ (ฮิดายะฮ์) จากข้ามายังพวกเจ้า แล้วผู้ใดปฏิบัติตามคำแนะนำ (ฮิดายะฮ์) ของข้า เขาก็จะไม่หลงผิด และจะไม่ได้รับความลำบาก” [ฏอฮา : 123]

     ดังนั้นพวกเขาจึงถูกขนานนามว่า "กลุ่มชนผู้รอดพ้น" (الفِرْقَة النَاجِيَّة) เพราะท่านนะบี ได้ยืนยันการรอดพ้นจากนรก ขณะที่ท่านได้บอกเล่าถึงการแตกแยกของประชาชาติเป็น 73 จำพวก ทุกกลุ่มอยู่ในไฟนรกเว้นแต่กลุ่มเดียวที่รอดพ้นจากนรก และเมื่อท่านได้ถูกถามถึงชนกลุ่มเดียวนี้ ท่านจึงตอบว่า :

هِيَ مَنَ كَانَ عَلَىَ مِثْلَ مَا أَنَاَ عَلَيْهَ الْيَوْمَ وَأَصْحَابِيَ

“คือคนที่อยู่บนแบบอย่างที่ฉันและเหล่าเศาะฮาบะห์ของฉันได้ดงรงอยู่”

     และสิ่งที่ยืนยันความจริงนี้ได้เกิดขึ้นแล้วตามสิ่งที่ท่านเราะซูลุลลอฮ์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ได้บอกกล่าวถึงมันเอาไว้ เพราะมีคนบางคนได้ตั้งมั่นอะกีดะฮ์ของพวกเขาอยู่บนสิ่งที่ไม่ใช่อัลกุรอานและซุนนะฮ์ (หนึ่งในนั้นมีวิชาอิลมุลกะลามและกฎเกณฑ์ของตรรกศาสตร์อันเป็นสิ่งที่เป็นมรดกตกทอดจากนักปรัชญากรีก) การหันเหและการแตกแยกจึงเกิดขึ้นในหลักความเชื่อ ส่วนหนึ่งที่เป็นผลลัพธ์ของความขัดแย้งนี้คือ ความขัดแย้งในความหมายของชะฮาดะฮ์ทั้งสอง ความขัดแย้งระหว่างญะมาอะฮ์และการทำให้รากเหง้าของสังคมมุสลิมแตกแยก