เขียนโดย ดร.อับดุลลอฮ์ อิบนุ ฮุมูด อัลฟะเรียห์
แปลโดย รอมฎอน พวงผกา
บทนำ
ความหมายของซุนนะฮ์ :ซุนนะฮ์ ตามหลักเดิม คือ : ทุกสิ่งที่ถูกพาดพึงไปยังเราะซูล r ทั้งคำพูด หรือการกระทำ หรือการยอมรับ หรือลักษณะของท่าน หรือมารยาท นี่คือความหมายของซุนนะฮ์ ดังนั้นตามหลักเดิมหมายถึง : แนวทาง จากคำพูดของท่านนะบีย์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ที่ว่า
: فَعَلَيْكُمْ بِسُنَّتِي وَسُنَّةِ الْخُلَفَاءِ الْمَهْدِيِّينَ الرَّاشِدِينَ، تَمَسَّكُوا بِهَا وَعَضُّوا عَلَيْهَا بِالنَّوَاجِذِ
“จำเป็นสำหรับพวกท่านในการปฏิบัติตามซุนนะฮ์ของฉัน และซุนนะฮ์ของคอลีฟะฮ์ ผู้ได้รับทางนำ ผู้ปราดเปรื่อง พวกท่านจงยึดมั่นซุนนะฮ์ และพวกท่านจงกัดมันไว้ด้วยฟันกราม”[1]
ดังนั้นทุกสิ่งที่อยู่บนแนวทางของท่านนะบีย์ ศอลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม ดังนั้นมันคือซุนนะฮ์ของท่าน ฉะนั้นบางทีซุนนะฮ์ของท่านนะบีย์ที่ถูกสั่งใช้นั้นอาจจะเป็นแค่สิ่งส่งเสริม หรือจำเป็นต้องปฏิบัติก็ขึ้นอยู่กับข้อตัดสินของหลักฐาน
ต่อมาเป็นที่รับรู้กันอย่างแพร่หลาย ณ ที่บรรดานักวิชาการในยุคหลังได้นิยามซุนนะฮ์ คือ ความหมายที่ว่า : สิ่งที่ส่งเสริม สิ่งที่ไม่จำเป็น คือสิ่งที่บรรดานักวิชาการอุศูลุลฟิกฮ์และนักฟิกฮ์ได้ให้คำนิยามนี้ และเป็นความหมายตามเป้าหมายในหนังสือ”อัลวะเราะกอต” แต่คำว่าซุนนะฮ์ตามเป้าหมายในที่นี้ คือ สิ่งที่บทบัญญัติสั่งใช้แต่ไม่ใช่ในแง่มุมของสิ่งที่จำเป็นต้องปฏิบัติ และผลของมันก็คือ : ผู้ที่ปฏิบัติจะได้รับผลบุญ และผู้ที่ละทิ้งนั้นไม่เกิดโทษ
[1] บันทึกโดยอะบูดาวุด (4607) อัตติรมีซีย์ (2676)